ترفندهای رایانه

مرجع محتوای کاربردی پارسی

گروه بین الملل خبرگزاری فارس؛ سعید رضا دل شکیب:

وتو کلمه‌ای از زبان لاتین و به معنای «من منع می‌کنم» است. آنگونه که گفته شده این واژه نخست در مجلس‌های دوره امپراتوری روم باستان بکار می‌رفت. از مشهورترین موارد وتو در دوران معاصر استفاده از حق وتو در شورای امنیت سازمان ملل متحد برای کشورهایی چون آمریکا، روسیه، فرانسه، انگلستان و چین است.

از زمان سقوط دیوار برلین در ۱۹۸۹ تا پایان سال ۲۰۰۴ در شورای امنیت سازمان ملل مجموعا ۱۹ بار از وتو استفاده شده که سهم آمریکا ۱۳ مورد (۱۱مورد در محکومیت جنایات رژیم صهیونیستی علیه فلسطینی ها، یک مورد علیه مردم بوسنی و یک مورد هم علیه مردم پاناما) و سهم روسیه هم ۵ مورد بوده است. از ابتدای تاسیس سازمان ملل آمریکایی ها ۷۹ بار از حق وتو استفاده کرده اند که از این میان ۴۱ مورد آن علیه محکومیت اقدامات رژیم صهیونیستی در کشورهای عربی بود که این موارد شامل ۳۰ وتو علیه پیش نویس هایی بود که به نفع مساله فلسطین مطرح شده بود.

اتحادیه عرب پیش‌نویس قطعنامه‌ای را مبنی بر پایان دادن به اشغالگری‌های رژیم صهیونیستی در لبنان، اردن، سوریه، مصر و اراضی فلسطین ارائه کرد.

آنگونه که مشهود است آمریکایی ها در صحنه تحولات بین المللی از این حق خود بیشتر برای منافع رژیم صهیونیستی و علیه ملت های مظلوم جهان از جمله فلسطینی‌ها و اعراب و مسلمانان سود برده اند. به بیانی ساده تر از این حقی که متعلق به منافع ملت آمریکاست برای منافع رژیم غاصب صهیونیستی بهره برده و کام ملت های عربی و اسلامی را تلخ کرده اند. عمده وتوهایی که آمریکایی ها برای رژیم اشغالگر اسراییل استفاده کرده اند مربوط به قطعنامه هایی است که تلاش داشتند جنایات متعدد اسراییل علیه ملت عربی و اسلامی را محکوم و این رژیم را وادار به توقف جنایات کنند.

به این ترتیب تاکنون ملت های عربی و اسلامی قربانیان اصلی حق وتوی امریکا در جهان محسوب شده و مورد تلخ کامی این حق واقع شده اند و با فاصله ای بسیار زیاد ملتهای اروپایی، آمریکای لاتین و آفریقا قرار دارند.

علاوه برسازمان ملل، حق وتو در نظام سیاسی آمریکا نیز از اقبال قابل توجه ای برخورد دار بوده و استفاده از این حق برای رییس جمهوری امریکا جهت وتوی تصمیمات مجلسین این کشور در نظر گرفته شده است.

قانون اساسی آمریکا به رئیس جمهور این کشور اختیار داده در صورت تشخیص خود و در جهت حفظ منافع ملی، مصوبات کنگره ایالات متحده آمریکا را وتو نماید. روسای جمهور نیز بارها از این حق قانونی خود علیه کنگره استفاده کرده‌اند. اما این حق نیز محدود و دارای فرآیندی است که توضیح آن نه تنها در این مجال نمی گنجد که اساسا موضوع این گزاش نیست.

تاکنون قوانینی که از سوی روسای جمهور آمریکا مورد وتو واقع شده اند عمدتا ماهیتی داخلی داشته و خسارت های احتمالی ناشی از آن نیز با رعایت منافع ملت امریکا در سطح نزاع های حزبی بوده است جز در یک مورد که اخیرا اتفاق افتاد و مورد انتقاد شدید محافل دانشگاهی و نخبگی این کشور نیز واقع شد و به این ترتیب ملت آمریکا نیز طعم تلخ حق گردن کلفتی دولتشان را چشید.

رئیس‌جمهوری آمریکا یک مصوبه کنگره این کشور را که بر اساس آن خانواده‌های قربانیان حملات یازدهم سپتامبر ۲۰۰۱ می‌توانند علیه حکومت عربستان سعودی اقامه دعوا کنند، وتو کرد. به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری تسنیم به‌نقل از خبرگزاری فرانسه، «باراک اوباما» رئیس‌جمهوری آمریکا، روز جمعه از حق وتوی ریاست‌جمهوری برای جلوگیری از تصویب قانونی، که به قربانیان حملات یازدهم سپتامبر ۲۰۰۱ اجازه می‌دهد از عربستان سعودی شکایت کنند، استفاده کرد. اوباما معتقد است این قانون می‌تواند بر مصونیت کشورها تأثیر بگذارد و یک پیشینه حقوقی خطرناکی را ایجاد کند و همچنین می‌تواند کارمندان دولت را که در خارج کار می‌کنند در معرض خطر قرار دهد.  ولی این توجیه فنی نمی‌تواند اوباما را در مواجهه با اتهام‌هایی مبنی بر اینکه او بزرگ‌ترین اولویت را به روابط با عربستان سعودی واگذار می‌کند نه منافع خانواده قربانیان، مصون نگه‌دارد. رئیس‌جمهوری آمریکا در نامه‌ای به مجلس سنا گفت: «تمایل خانواده‌های قربانیان را در تحقق عدالت درک می‌کنم و من نیز می‌خواهم به آنها در این تلاش کمک کنم».

در واقع همانگونه که حق وتو در سازمان ملل  براساس اندیشه برتری صلح بر عدالت در اختیار ۵ عضو دائم شورای امنیت قرار گرفت باراک اوباما نیز صلح ادعایی خود در جهان را بر عدالت بین ملت آمریکا ترجیح داد و به این ترتیب ملت خود را با حق وتو از برخورداری عدالت در محاکمه قاتلان فرزندان خود در حادثه تروریستی ۱۱ سپتامبر محروم نمود.

به این ترتیب بالاخره با وتوی قانونی که به خانواده قربانیان حادثه ۱۱ سپتامبر اجازه می‌داد رژیم سعودی را بابت مشارکت در قتل ۳۰۰۰ شهروند آمریکایی این حوادث مورد تعقیب قضایی قرار دهند ملت آمریکا نیز طعم تلخ حق گردن کلفتی علیه ملت‌ها را چشید. در حوادث تروریستی ۱۱سپتامبر ۱۹ تروریست مشارکت داشتند که ۱۵ نفر انان تبعه سعودی بودند.

براین اساس همانگونه که حمایت مالی دولت آمریکا از رژیم صهیونیستی از طریق مالیات مردم این کشور صورت گرفت سلطنت خاندان سعودی در عربستان نیز با هزینه کرد از آبروی ملت آمریکا حفظ شد مگر اینکه کنگره آمریکا بخواهد براساس فرصتی که دارد جلوی این خسارت به منافع ملی را در فرایندی جدید مسدود نماید.

انتهای پیام/  

منبع : farsnews.com

مجله

برچسب ها: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,