ترفندهای رایانه

مرجع محتوای کاربردی پارسی

حضورش در تئاتر به اوایل دهه ۷۰ باز می گردد، اولین بار با بازی در نمایش “تنبور نوازان” به کارگردانی هادی مرزبان روی صحنه تئاتر وارد شد. اولین فیلم سینمایی وی نیز “افسانه پوپک طلایی” نام داشت که این فیلم توسط خسرو شجاعی ساخته شده اما به اکران عمومی در نیامد.آناهیتا همتی

بیوگرافی آناهیتا همتی

 

آناهیتا همتی از جمله بازیگرانی است که بعد از حضورش در پروژه های سینمایی و سریال های تلویزیونی به صحنه نمایش نیز باز می گردد و به گفته خودش هیچ گاه از بازی در تئاتر دست نمی کشد. او در سال ۱۳۵۲ به دنیا آمد.

همتی در حال حاضر در نمایش “تعبیر یک رویا” به کارگردانی خیرالله تقیانی پور بازی می کند. این نمایش نزدیک به دو هفته است که اجرای خود را در تالار قشقایی آغاز کرده است. بازی در فیلم های “عشق کافی نیست”، “دختری به نام تندر”، “قلب های ناآرام”، “چند می گیری گریه کنی”، “نردبان چوبی” و… از جمله فیلم هایی است که همتی در آن به ایفای نقش پرداخته و البته این بازیگر در کارنامه اش بازی در سریال های “خانه به دوش”، “ترش و شیرین”، “یک وجب خاک”، “روزهای مهتابی”، “طلسم شدگان”، “توطئه خانوادگی” و… دیده می شود. او قرار است در سریال “باغ سرهنگ” به کارگردانی فلورا سام نیز حضور داشته باشد …

آناهیتا همتی

– شما از اوایل دهه ۷۰ وارد بازیگری در تئاتر شدید و به نوعی کارتان را از تئاتر آغاز کردید و سپس وارد دنیای سینما شده اید. آیا حضورتان بعد از ورود به تئاتر در سینما، دلیل خاصی داشت، یعنی به خاطر وضعیت اقتصادی تئاتر بود یا دیده شدن و به نوعی شهرت؟

یادم می آید در آن زمان، وقتی که وارد بازی در تئاتر شدم، همیشه نقش های بزرگ و اصلی نمایش ها را به آدم های بزرگ تر واگذار می کردند و تئاتر برای ما کلاس درس بود و ما در تئاتر درس می آموختیم. تئاتر برای ما یک ورک شاپ و محلی برای کسب تجربه بود و البته هنوز هم برای من تئاتر یک کلاس درس است که از آن می آموزم. زمانی که به تلویزیون و سینما ورود پیدا کردم، دوست داشتم بازی در آن مدیوم ها را هم تجربه کنم و همیشه وقتی در یک فیلم سینمایی یا سریال بازی می کنم برای آموختن و کسب تجربه بازگشتی نیز به تئاتر دارم.

– به نظر می رسد برای وضعیت اقتصادی که تئاتر همیشه داشته و دارد، وارد مدیوم های دیگر نشده اید؟

خدا رو شکر در طول زندگی ام، هیچ گاه دغدغه معیشت نداشتم و از روز اول ورودم به تئاتر و سپس سینما و تلویزیون هیچ گاه به خاطر پول کاری را انتخاب نکردم. همیشه پدر و مادرم دستگیرم بودند و من را کمک کردند و همین پشتیبانی باعث شده که تا به امروز به خاطر پول سر کار نروم و همه انتخاب هایم از تئاتر گرفته تا سریال های تلویزیونی از روی علاقه باشد و از روی رغبت کارها را انتخاب کردم.

– به هر حال در برخی از کارهایی که حضور داشتید ممکن است کار کاملا موفقی نباشد، چرا آنها را انتخاب کردید؟

این را هم بگویم برخی از کارهایی که در این سه مدیوم انجام دادم از روی رفاقت هم بوده است.

– حتی اگر فیلمنامه و نمایشنامه خوب نبوده؟

بله، گاهی رفاقت باعث شده در کاری که شاید زیاد برایم جالب نبوده، بازی کنم.

– فرمودید که گاهی از روی رفاقت نیز در کاری بازی کرده اید، می خواهم بدانم، در این میان متن نمایشنامه یا فیلمنامه تا چه اندازه برای شما مهم است؟

قبل از حضور در یک فیلم یا نمایش، خواندن متن اثر برایم اهمیت فراوانی دارد و اگر هم متنی نباشد یعنی یک کار در اندازه ارائه طرح باشد، در آن زمان، کارگردان برایم اهمیت دارد. به نظرم حضور یک بازیگر در کار علاوه بر متن به کارگردان نیز بستگی دارد و اگر من به کارگردانی اعتماد داشته باشم، شاید متن را در حد طرح هم بدانم، بازی در کار را قبول می کنم.آناهیتا همتی

– حال که کارگردان برایتان مهم است، چه رویکردی برای انتخاب کارگردان برای همکاری در تئاتر یا در سینما دارید؟

ببینید، وقتی بازیگری سال های سال در تئاتر یا سینما بازی می کند، تجربه زیادی به دست می آورد و این تجربه شناخت از کارگردان را در بر می گیرد. اوایل کار یک بازیگر ممکن است، به دلیل دیده شدن یا کنجکاوی با هر کارگردانی کار کند اما بعد از گذشت یک زمان و تجربه در بازیگری، گزینش در کار و حتی انتخاب کارگردان نیز ایجاد می شود.

– فکر می کنید بازی در سریال، فیلم سینمایی و تئاتر که مدیوم های جدا هستند، تفاوت دارد؟

به نظرم بازی کردن در این سه مدیوم تفاوتی ندارد چرا که معتقدم بازیگر مانند یک موم در دست کارگردان است، درست است که خود نیز ایده هایی در بازی دارد اما کارگردان باید به بازیگر شکل بدهد. با توجه به این بازی در تئاتر قدرت بیشتری دارد و فکر می کنم کسانی که از تئاتر وارد سینما شدند موفق تر هستند چرا که سختی های بیشتری کشیده و بهتر تربیت شده اند (جسارتی به بازیگران سینما نمی کنم) اما تئاتر به نوعی قوام یافتگی بیشتر دارد. حتی بسیاری از سینماگران که کارشان را از تلویزیون یا سینما شروع کردند نیز به تئاتر رجعتی دارند.

– در حال حاضر در نمایش “تعبیر یک رویا” به کارگردانی خیر الله تقیانی پور بازی می کنید، چطور شد که این نمایش را انتخاب کردید، به همکاری تان با تقیانی پور باز می گردد یا از نمایشنامه خوشتان آمد؟

وقتی کارها سخت تر می شود انگار دارم با خودم یک مبارزه شیرین را آغاز می کنم که این امر در بازیگران دیگر هم شاید دیده شود. به نظرم کار در تئاتر نیز اینگونه است. وقتی نقشی را در یک نمایش می پذیرم، با همه انرژی شروع به کار می کنم هر روز تمرین می کنم و در تمریناتم خیلی چیزهای دیگر را کشف می کنم. نمایش “تعبیر یک رویا” توسط خود تقیانی پور نوشته و کارگردانی شده و علاوه بر موضوع نمایش، این موضوع نیز تاثیر زیادی در انتخابم داشت. آقای تقیانی پور افراد کاربلدی را دور خود جمع کرده است. در این کار به یک زبان مشترک رسیدیم و من از نمایشنامه نیز بسیار خوشم آمد.

– برخی از گروه های نمایشی هستند که بازیگرانش به صورت فی البداهه کار بازی انجام می دهند چه در تمرین ها و چه در صحنه نمایش، این امر در گروه تئاتر “نقاب” نیز اتفاق می افتد؟

در نمایشی که با آقای تقیانی پور بازی می کنم، در طول تمرینات بازی های فی البداهه زیادی توسط بازیگران صورت می گیرد و در طول همین تمرینات به نتیجه واحدی در نوع بازی رسیدیم. می خواهم مثالی بزنم، زمانی که با آقای عطاران در سریال “خانه به دوش” همکاری داشتم، ایشان نیز اینگونه بود در طول تمرینات و بازخوانی متن به یک بازی مشترک می رسیدیم اما در هنگام فیلمبرداری از آنچه در طول تمرینات تصویب کرده بودیم نباید نوع بازی دیگری صورت می گرفت در کار با تقیانی پور نیز اینگونه بود. این امر در تئاتر سخت تر است چرا که بازی در نمایش به صورت زنده است و هر بازی که در طول تمرین یک بازی مشخص تصویب می شد را در صحنه اجرا کردیم.

– آیا شما از جمله بازیگرانی هستید که با کارگردان در طول بازی کنار می آیید؟

ببینید، در دوره بازیگری کار با کارگردانان زیادی را تجربه می کنیم که هر یک اخلاق و ویژگی خاصی را در کارگردانی دارند اما به نظرم در یک کار، همه چیز در دست کارگردان است. سعی می کنم با کارگردانان راه بیایم اما در جاهایی که منطقی و استدلالی برای خودم داشته باشم، روش خود را اجرا می کنم و البته این کار نیز با تعامل صورت می گیرد. در برخورد با هر کارگردانی لزومی برای برخوردن وجود ندارد و به نظرم هر بازیگری چه با تجربه و چه کم تجربه باید انتقادپذیر باشد و هر بازی چه در تئاتر و سینما نیازمند روتوش کردن است که گاهی توسط کارگردان صورت می گیرد.آناهیتا همتی

– شما هم در فیلم های جدی بازی کرده اید و هم در فیلم ها و سریال های طنز، کدام را بیشتر دوست دارید؟

من هنوز که هنوزه عشق بازی دارم و بعد از این سال ها هنوز هیجانم در بازیگری کم نشده است. وقتی کار جدیدی می پذیرم هنوز این استرس و هیجان در من دیده می شود، هیجانی که با احساس خوشایندی همراه است. برایم مهم است که نقشی را که قبول می کنم خیلی خوب به مخاطب انتقال دهم حال فرقی به طنز و جدی بودن نقش ندارد. خودم را در بازی ها محک می زنم. در حال حاضر مردم ما طنز را بیشتر دوست دارند و فکر می کنم مردم هزینه می کنند تا یک اثر خوب و طنز را ببینند و من نیز همیشه خوشایندم رضایت مخاطب چه در تئاتر است و چه در سینما.

– یادم است در نشستی عنوان کردید که فقط بابت علاقه ای که به تئاتر دارید، در نمایش بازی می کنید، یعنی هیچ گاه به دستمزد در نمایش فکر نمی کنید؟

خوب است که بعد از بازی بتوانی دستمزد خوبی بگیری اما این، تئاتر امکان پذیر نیست، تئاتر آنقدر مهجور مانده و کسی حامی آن نیست که بازیگران تئاتر بر اساس علاقه ای که دارند در آن حضور می یابند و معتقدم اگر همین علاقه نبود، تئاتر فراموش شده بود. همه تئاتری ها می دانند که نباید عرصه نمایش را خالی بگذارند و اگر عرصه خالی باشد دیگر تئاتری نخواهیم داشت. همه تئاتری ها با سماجت کار می کنند حتی اگر کمترین دستمزدها را بگیرند.آناهیتا همتیآناهیتا همتیآناهیتا همتی

منبع : دلگرم

مجله

برچسب ها: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,